وَ قَدْ أَقَامَ فِينَا هَذَا الشّهْرُ مُقَامَ حَمْدٍ وَ صَحِبَنَا صُحْبَةَ مَبْرُور وَ أَرْبَحَنَا أَفْضَلَ أَرْبَاحِ الْعَالَمِينَ ثُمّ قَدْ فَارَقَنَا عِنْدَ تَمَامِ وَقْتِهِ وَ انْقِطَاعِ مُدّتِهِ وَ وَفَاءِ عَدَدِهِ. فَنَحْنُ مُوَدّعُوهُ وِدَاعَ مَنْ عَزّ فِرَاقُهُ عَلَيْنَا، ... اين ماه (رمضان) در ميان ما ستوده زيست، و با ما پسنديده مصاحبت كرد و بهترين سودهاى جهانيان را بهره ما ساخت، و آنگاه به هنگام پايان يافتن وقت و سرآمدن مدت و كامل شدن شمارهاش از ما جدا شد، پس ما آن را مانند كسى وداع مىكنيم كه فراقش بر ما دشوار آمده فَنَحْنُ قَائِلُونَ السّلَامُ عَلَيْكَ يَا شَهْرَ اللّهِ الْأَكْبَرَ ... اللّهُمّ إِنّا أَهْلُ هَذَا الشّهْرِ ... اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ وَ اجْبُرْ مُصِيبَتَنَا بِشَهْرِنَا وَ بَارِكْ لَنَا فِي يَوْمِ عِيدِنَا وَ فِطْرِنَا خدايا بر محمد و آلش رحمت فرست، و مصيبت رفتن ماه ما را جبران كن و روز عيد و روزه گشودنمان را بر ما مبارك ساز.
این پست به تدریج در طول ماه مبارک رمضان به روز رسانی می شود. (فرازهای جدید بالاتر). توجهی اگر حاصل شد، دعا را فراموش نکنید.
* وَ أَطِيعُواْ اللّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَ اصْبِرُواْ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ (قرآن کریم - سوره انفال - آیه ۴۶)
و از خدا و پيامبرش فرمان بريد و با يكديگر نزاع و اختلاف مكنيد، كه سست و بددل مي شويد و قدرت و شوكتتان از ميان مي رود؛ و شكيبايى ورزيد زيرا خدا با شكيبايان است.
* إِلاَّ تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللّهَ مَعَنَا فَأَنزَلَ اللّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَ جَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُواْ السُّفْلَى وَ كَلِمَةُ اللّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَ اللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (قرآن کریم - سوره توبه - آیه ۴۰)
اگر پيامبر را يارى ندهيد يقيناً خدا او را يارى مي دهد، چنانكه او را يارى داد هنگامي كه كافران از مكه بيرونش كردند در حالى كه يكى از دو تن بود؛ آن زمان هر دو در غار [ثور نزديك مكه] بودند؛ همان زمانى كه به همراهش گفت: اندوه به خود راه مده خدا با ماست. پس خدا آرامش خود را بر پيامبر نازل كرد و او را با لشكريانى كه شما نديديد، نيرومند ساخت. و شعار كافران را پست تر قرار داد و شعار خداست كه شعار والاتر و برتر است؛ و خدا تواناى شكست ناپذير و حكيم است.
* وَ اللّهُ يُرِيدُ أَن يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَ يُرِيدُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَوَاتِ أَن تَمِيلُواْ مَيْلاً عَظِيمًا - يُرِيدُ اللّهُ أَن يُخَفِّفَ عَنكُمْ وَخُلِقَ الإِنسَانُ ضَعِيفًا (قرآن کریم - سوره نساء - آیه ۲۷ و ۲۸)
و خدا مي خواهد با رحمت و لطفش به شما توجه كند و آنان كه از شهوات پيروى مي كنند مي خواهند شما به انحراف بزرگى دچار شويد. خدا مي خواهد بر شما سبك كند و انسان ناتوان آفريده شده است.
* إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاء (قرآن کریم - سوره نساء - آیه ۴۸)
مسلماً خدا اينكه به او شرك ورزيده شود را نمي آمرزد و غير آن را براى هر كس كه بخواهد مي آمرزد.
* وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا (قرآن کریم - سوره نساء - آیه ۶۴)
و اگر آنان هنگامي كه به خود ستم كردند نزد تو مي آمدند و از خدا آمرزش مي خواستند و پيامبر هم براى آنان طلب آمرزش مي كرد، يقيناً خدا را بسيار توبه پذير و مهربان مي يافتند.
* أَيْنَمَا تَكُونُواْ يُدْرِككُّمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنتُمْ فِي بُرُوجٍ مُّشَيَّدَةٍ (قرآن کریم - سوره نساء - آیه ۷۸)
هر كجا باشيد هر چند در قلعه هاى مرتفع و استوار، مرگ شما را درمي يابد.
* وَ مَن يَخْرُجْ مِن بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلى اللّهِ (قرآن کریم - سوره نساء - آیه ۱۰۰)
و كسى كه از خانه خود به قصد مهاجرت به سوى خدا و پيامبرش بيرون رود سپس مرگ او را دريابد، مسلماً پاداشش بر خداست؛ و خدا همواره بسيار آمرزنده و مهربان است.
* لاَّ خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِّن نَّجْوَاهُمْ إِلاَّ مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاَحٍ بَيْنَ النَّاسِ (قرآن کریم - سوره نساء - آیه ۱۱۴)
در بسيارى از رازگويى هاى آنان خيرى نيست، جز كسى كه [از اين طريق] به صدقه يا كار نيك يا اصلاح در ميان مردم فرمان دهد.
* وَ اَعِنّى بِالْبُكآءِ عَلى نَفْسى فَقَدْ اَفْنَيْتُ بِالتَّسْويفِ وَ الامالِ عُمْرى (دعای ابوحمزه ثمالی)
و ياريم ده به گريه كردن بر خويشتن زيرا كه من عمرم را به امروز و فردا كردن و آرزوها گذراندم.
* و الّذینَ جاهَدوا فینا لَنَهدیَنَّهُم سُبُلَنا و إنَّ اللهَ لَمَعَ المُحسِنین (قرآن کریم - سوره عنکبوت - آیه ۶۹)
و كسانى كه براى ما كوشيدند، بى ترديد آنان را به راه هاى خود راهنمايى مي كنيم و يقيناً خدا با نيكوكاران است.
* يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اصْبِرُواْ وَ صَابِرُواْ وَ رَابِطُواْ وَ اتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (قرآن کریم - سوره آل عمران - آیه ۲۰۰)
اى اهل ايمان! شكيبايى كنيد، و ديگران را هم به شكيبايى واداريد، و با يكديگر پيوند و ارتباط برقرار كنيد و از خدا پروا نماييد تا رستگار شويد.
* وَ مَن يُرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَ مَن يُرِدْ ثَوَابَ الآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا وَ سَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ (قرآن کریم - سوره آل عمران - آیه ۱۴۵)
و هر كه پاداش دنيا را بخواهد از آن به او مي دهيم، و هر كه خواستار پاداش آخرت باشد او را از آن مي بخشيم; و يقيناً سپاسگزاران را پاداش خواهيم داد.
* اِلهى كَيْفَ اَصْدُرُ عَنْ بابِكَ بِخَيْبَةٍ مِنْكَ وَ قَدْ وَرَدْتُهُ عَلى ثِقَةٍ بِكَ وَ كَيْفَ تُؤْيِسُنى مِنْ عَطاَئِكَ وَ قَدْ اَمَرْتَنى بِدُعاَّئِكَ (دعای سیفی صغیر)
خدايا چگونه از در خانه ات مايوسانه بازگردم در صورتى كه با اطمينان به تو بدينجا آمده ام و چگونه از عطا و بخششت نوميدم سازى در صورتى كه خودت به دعا كردن وادارم كردى؟
* وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (قرآن کریم - سوره آل عمران - آیه ۱۳۵)
و [پرهيزكاران] آنانند كه چون كار زشتى مرتكب شوند يا بر خود ستم ورزند، خدا را ياد كنند و براى گناهانشان آمرزش خواهند - و چه كسى جز خدا گناهان را مي آمرزد؟ - و آگاهانه بر آنچه مرتكب شده اند پا فشارى نمي كنند.
* وَاذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَ كُنتُمْ عَلَىَ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا (قرآن کریم - سوره آل عمران - آیه ۱۰۳)
و نعمت خدا را بر خود ياد كنيد آن گاه كه با يكديگر دشمن بوديد پس ميان دل هاى شما پيوند و الفت برقرار كرد در نتيجه به نعمت او با هم برادر شديد، و بر لب گودالى از آتش بوديد پس شما را از آن نجات داد.
* فَلَمْ اَرَ مَوْلاً كَريماً اَصْبَرَ عَلى عَبْدٍ لَئيمٍ مِنْكَ عَلَىَّ يا رَبِّ (دعای افتتاح)
پس نديدم مولاى بزرگوارى را كه بر بنده پست خود شكيباتر از تو باشد بر من اى پروردگارم
* زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاء وَ الْبَنِينَ وَ الْقَنَاطِيرِ الْمُقَنطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَ الأَنْعَامِ وَ الْحَرْثِ ذَلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ اللّهُ عِندَهُ حُسْنُ الْمَآبِ (قرآن کریم - سوره آل عمران - آیه ۱۴)
محبت و عشق به خواستنى ها از زنان و فرزندان و اموال فراوان از طلا و نقره و اسبان نشاندار (ممتاز) و چهارپايان و زراعت براى مردم جلوه داده شده است؛ اينها كالا و سرمايه زندگى دنياست در حالیکه بازگشت و سرانجام نيكو نزد خداست.
* فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَ أَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا (قرآن کریم - سوره آل عمران - آیه ۳۷)
پس پرودگارش او (مريم) را [به عنوان نذر مادرش] به طرز نيكويى پذيرفت، و به طرز شايستهاى [نهال وجود] او را رويانيد.
* فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسَى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللّهِ (قرآن کریم - سوره آل عمران - آیه ۵۲)
هنگامى كه عيسى از آنان احساس كفر كرد، گفت: «كيانند ياران من به سوى خدا [براى تبليغ و اقامه دين او]؟» حواريون گفتند: «ما ياوران خداييم».
* اَللّهُمَّ اِنّى اَجِدُ ... اَبْوابَ الدُّعآءِ اِلَيْكَ لِلصّارِخينَ مَفْتوُحَةً و َاَعْلَمُ ... اَنَّ الرّاحِلَ اِلَيْكَ قَريبُ الْمَسافَةِ (دعای ابوحمزه ثمالی)
خدايا ... درهاى دعاى بسوى تو را براى فريادكنندگان باز مى يابم و مى دانم كه ... براستى کوچ كننده به درگاهت راهش نزديك است.
